Living Lab Hybride Wonen
450.000. Dat is het aantal nieuwe woningen dat in Vlaanderen tegen 2050 nodig is om alle gezinnen een dak boven het hoofd te geven. Hoe kunnen we aan die vraag voldoen, terwijl de betaalbaarheid van wonen vandaag al onder druk staat, materialen duurder worden en ruimte schaarser wordt?
Het Living Lab onderzocht drie jaar lang hoe hybride woonmodellen, en de wooncoöperatie in het bijzonder, kunnen bijdragen aan betaalbaar wonen en de woonnoden van de maatschappij vandaag.
Het onderzoek heeft tot zeven concrete aanbevelingen geleid die helpen het hybride woonmodel te verankeren in het Vlaamse woonlandschap, in combinatie met circulaire bouwprincipes.
Meer weten? Scroll verder en ontdek welke keuzes nodig zijn om het verschil te maken.
Het Living Lab Hybride Wonen onderzocht in vijf ‘labo’s’ hoe hybride woonmodellen kunnen bijdragen tot betaalbaar wonen. Elk labo focuste op één parameter die invloed heeft op de uiteindelijke betaalbaarheid van een project: geld, gebruiker, grond, gebouw en governance.
Drempels en kansen werden in kaart gebracht en samen met koplopers op het terrein, onderzoekers en overheden ontwikkelden we hefbomen en beleidsaanbevelingen om het hybride woonmodel te verankeren in het Vlaamse woonlandschap, in combinatie met circulaire bouwprincipes.
Resultaat: zeven aanbevelingen
Het onderzoek heeft tot zeven aanbevelingen geleid om het hybride woonmodel definitief te verankeren in het Vlaamse woonlandschap, in combinatie met circulaire en aanpasbare bouwprincipes. De aanbevelingen lichten we hieronder toe.
Hoewel de projectpartners zich bewust zijn van de vele hybride woonmodellen die er bestaan - zoals Community Land Trusts (CLTs), alsook van de verschillende andere vormen van collectief eigenaarschap - is ervoor gekozen om tijdens het onderzoek te focussen op één type hybride woonmodel, met name de wooncoöperatie. Er werd initieel vanuit een brede blik vertrokken, maar om de gedetailleerde uitwerking van onder andere het financieel model te kunnen waarmaken, is uiteindelijk voor 1 model gekozen. In het financieringsluik vanuit de private markt (aanbevelingen 6 en 7), is wel weer breder gekeken.
- Wooncoöperaties hebben een duidelijke juridische basis (WVV, NCR-erkenning, sociale onderneming), maar missen beleidsmatige erkenning.
- Collectief eigenaarschap moet expliciet gewaardeerd worden binnen het Vlaamse woonbeleid, naast klassieke individuele huur- en koopmarkt.
- Deze erkenning door Vlaanderen creëert vertrouwen bij banken, investeerders en bewoners om mee te stappen in het concept.
- Erkenning vormt de basis voor het ontwikkelen van gerichte instrumenten, regelgeving en ondersteuning.
- Zorg voor fiscale en financiële gelijkstelling met klassieke koop- en huurmodellen (registratierechten, (renovatie)leningen,…).
- Ontwikkel gestandaardiseerde modelstatuten, governance-modellen en financiële sjablonen voor wooncoöperaties.
- Erken en ondersteun een koepelorganisatie voor wooncoöperaties.
- Versterk de rol van intercommunales als facilitator en bruggenbouwer voor lokale projecten.
- Bewoners blijken vaak tevreden met een “sleutel-op-de-deur”-aanpak.
- Stimuleer aanbodgestuurde ontwikkeling om efficiëntie, betaalbaarheid en schaalbaarheid te verhogen.
- Twee ontwikkelpistes:
- Samenwerking met projectontwikkelaars (lager risico, hogere kost).
- In-house projectontwikkelingscapaciteit binnen wooncoöperaties (lagere kost, hoger up-front risico).
- Zet in op compactheid, standaardisatie en gedeelde voorzieningen om kosten te drukken.
- Beperk bewonersparticipatie in vroege fases om besluitvormings- en bouwkosten te beheersen.
- Het is mogelijk om een evenwichtige financieringsmix te vinden die betaalbaarheid en investeerbaarheid combineert.
- Marktconform rendement is cruciaal om banken en investeerders aan te trekken.
- Opschaling vereist ten minste:
- Een goede mix van coöperanten (hogere en lagere initiële inleg).
- Risicospreiding, standaardcontracten en eventuele overheidswaarborgen.
- Duidelijke afspraken over instap-, uitstap- en huurkortingen en wat die op termijn betekenen voor de financiering.
- Overheidswaarborgen of afname-engagementen kunnen financieringsbereidheid verhogen.
- Betaalbaarheid moet bekeken worden over de volledige levenscyclus van het gebouw.
- Grootste kosten doorheen de levenscyclus zitten in productie, installatie, energiegebruik en vervanging van materialen in het gebouw.
- Slimme ontwerpkeuzes (compactheid, circulaire materialen, hergebruik) verlagen TCO en milieu-impact.
- Hogere initiële investeringen betalen zich terug via lagere onderhouds- en energiekosten - dit kunnen financiers ook meenemen in hun berekeningen.
- Collectieve ruimtes en gedeelde voorzieningen verhogen efficiëntie en leefkwaliteit.
- Vlaanderen kan een actiever grond- en pandenbeleid met sociale, betaalbare en duurzame criteria voeren.
- Specifiek, richt een grondenbank op voor niet-speculatieve woonprojecten, eventueel budgetneutraal.
- Definieer en erken niet-speculatief wonen als wonen van algemeen belang.
- Werk met erkende niet-commerciële structuren (bv. Stichtingen van Openbaar Nut) die het karakter bewaken.
- Geef deze structuren voorkooprechten of vroege toegang tot publieke gronden en panden.
- Werk bij voorkeur met erfpacht en langzame afbetaling in plaats van kortingen op aankoop.
- Startproblemen bij wooncoöperaties zitten vooral in gebrek aan liquiditeit en onvoldoende rendabiliteit.
- Richt een fonds op dat achtergestelde bulletleningen (5–10 jaar) verstrekt, deze leningen overbruggen de risicovolle beginfase en maken herfinanciering mogelijk.
- Streef naar laag rendement (±2,5%) en lage beheerskosten om betaalbaarheid te vrijwaren.
- Overheid kan hefboom creëren via kapitaal, waarborgen en ondersteuning van opstartkosten.
- Bewezen modellen (zoals Trividend) tonen dat beperkte publieke steun grote impact kan hebben.
Meer weten?
Voor meer informatie over het Living Lab Hybride Wonen kan je contact opnemen met Elise Steyaert. Zij helpt je graag verder.
Partners
Dit project wordt ondersteund door VLAIO.
